غلامرضا اعوانی در 5 اسفند ماه سال 1321 در سمنان به دنیا آمد. در کودکی راهی مکتب خانه شد تا خواندن و نوشتن، قرائت قرآن و آداب را بیاموزد سپس به مدرسه علاء الدوله رفت و دوران ابتدایی به سبک جدید را پشت سرگذاشت. در دبیرستان به تحصیل در رشته ادبی پرداخت و در عین حال از مطالعه دورس دینی نیز غافل نبود. هم زمان با دروس دبیرستانی، زیر نظر شیخ فضل الله از علمای بنام سمنان، جامع المقدمات، سیوطی و متون قدیمی را تحصیل کرد.
در سال 1340 با اخذ مدرک دیپلم دبیرستان به دلیل کسب رتبه ممتازی از دانشگاه آمریکایی بیرون بورس دریافت کرد و به آن دانشگاه رفت. و در دوران تحصیل به فلسفه اسلامی علاقه مند شد و از استادانی چون چارلز اسکات شاگرد آلفرد نورث و ایتهد، چارلزمالک، ماجد فخری، صادق العظم، جیمز مشعلانی و پوچتی بهره گرفت.
اعوانی پس از بازگشت به ایران در آزمون فوق لیسانس دانشگاه تهران پذیرفته شد و تز خود را با عنوان «وجود شناسی از دیدگاه کانت و ملاصدرا» نوشت. پس از خاتمه در سال 1347 در آزمون دکترای همین دانشگاه شرکت کرد و در سال 1355 از رساله خود با عنوان «عقل و نفس در فلسفه افلوطین و تاثیر آن در فیلسوفان مسلمان و خاصه حکمت اشراق» دفاع کرد.
اعوانی طی تحصیل از محضر اساتادان برجسته ای هم چون یحیی مهدوی، سیدحسین نصر، فرید و ایزوتسو بهره برده است.
وی از سال ۱۳۴۹ در دانشگاه شهید بهشتی به تدریس فلسفه مشغول است، ایشان از سال ۱۳۶۳ ریاست انجمن حکمت و فلسفه را بر عهده دارد و در سال ۱۳۷۲ به سمت استادی ممتاز دانشگاه شهید بهشتی برگزیده شد، همچنین در سال ۱۳۸۰ در همایش نخست چهره های ماندگار در عرصه فرهنگ و علم برگزیده شد.
آثار:
- تالیف و ترجمه كتابهای چون «بررسی آرا و آثار افلووطین»
- «ترجمه تاریخ فلسفه عرب»
- «اعلام النبوه ابوحاتم رازی به عربی»
- «حكمت هنر معنوی»
- «مجموعه مقالات در سه بخش»
- «اسفار اربعه ملاصدرا»
تبلیغات 
